روره ولنتاین خیلی روزه خوبی بود ...

بهش ساعت و یه ست شمع و شکلات هدیه دادم

اونم بهم دو تا ست عطرو کرم داد یکی کوچولو یکی بزرگ و عروسک

شب خوبی بود

کارت ولنتاین رو تو ماشین نوشت...خیلی دوسش دارم الان ۸ ماهه باهمیم...

اما باز خیلی احساس تنهایی میکنم... دلم واسه دوستام تنگ شده

ای خدا یه دوست خوب برام بفرست...خووووب باشه

امروز روزه خوبی بود. با امیر رفتیم گشت زدیم و رفتیم سینما (اندر ورلد) رو دیدیم.بعد سینما رفتیم نشستیم نزدیکیای ساحل خیلی خوب بود...ارمغان و مهدی رو وال من داشتن دعوا میکردن اونارو خوندیم و کلی هم خندیدیم...اما مهدی انگار از دستم ناراحت شد....

امروز رفتم واسه امیر کلاسور گرفتم و مثل کلاسور خودم تزیین کردم. فردا اولین روزه ترم جدیدشه...امیدوارم همیشه موفق باشه...

امیر رو خیلی دوست دارم....

دلم نمیخواد ازم ناراحت باشه...

من اینجام که به ارزوهام برسم. اینجام که از زندگی لذت ببرم.اینجام که ایندمو بسازم.باید قوی باشم.باید صبور بااشم.باید از موقعیتم استفاده کنم. باید بهترین باشم.خدایا توکل میکنم به تو و تمام تلاشم رو میکنم که به هدفم برسم.

خدایا کمکم کن خیلی دل نگرونم.

کاش همه چی درست بشه.خدایا در رحمت رو بروم وا کن.

چقدر احساس بدی دارم اما امید دارم.میدونم که همه چی درست میشه....

یه حس عجیبی دارم.شاید دلتنگی یه ایرانه. دو تا از دوستای قدیمیمو پیدا کردم تو نت. سوسن و ویدا.هیچ کدوم حال خوشی نداشتن...

از ویدا شروع میکنم...دوست کلاس زیستم بود. خیلی دختر خوبی بود.هنوز صورت همه ی دوستام یادمه. یادمه یه پارچه ی سبز بسته بود دستش.از قرار خیلی وقت بود دستش بود.نذر کرده بود کنکور قبول شه...چند روز پیش باهاش حرف زدم از طریق اینترنت بهم گفت ارزوی دکتر شدن رو با خودم به گور میبرم....خیلی ناراحت شدم...دلم گرفت.

از طرفی با سوسن هم در ارتباطم ... اونم وضع خوبی نداره.با حامد در گیره.میگه دیگه دوسش نداره...خیلی وقت پیش این حرفو زده بود.اما این سری جدی یه انگار.

دوستای تازه م بد نیستن. اما دوستای ایرانمو ترجیح میدم

سلام.چند روز پیش تولدم بود.امیر واسم گردنبند زمرد گرفته.واقعا خوشگله

خیلی خوشحالم .هم به خاطر کادو هم به خاطر امیر

بعد مدت ها سلام.درس می خونم و بعضی وقتا میرم بیرون.یه زندگی یه بی دردسر و اروم...همون چیزی که همه دنبالش هستن...بعضی وقتا خسته کننده میشه...مردم به امید چی زندن؟

سلام.الان صبح ساعت ۹ه.میخوام از دیروز بگم.دیروز یه مهمونی گرفتیم خونه ارمغان اینا که منو امیر بریم اونجا.عرفان رو هم که من به ارمغان معرفی کرده بودم اومده بود.روزه خوبی بود.حوصله ندارم تعریف کنم

جواب برای یکی: باهاش حرف زدم.بهش گفتم که چرا اینقدر خشکی چرا ازم دوری؟گفت من بلد نیستم و نمیدونم چطوری عشقم رو بهت نشون بدم هر کاری میکنم وقت بهم بگو چطوری...بعدشم که گفت صبح تا شب اینور اونورم ببهش اگه کم میام ببینمت.

این چند روز خیلی روزای سختی برام بود.۱ سپتامبر قرار شد منو دوستم ارمغان بریم بیرون خرید کنیم بعدشم بریم شام.ساعت ۷ عصر رفتم بنزین زدم بعد رفتم دنبال ارمغان.لاهم رفتیم طرف ساحل.یکم باهم حرف زدیم.ارمغان پرسید اگه به دوست پسرت زنگ بزنم سر کارش بزارم ناراحت میشی؟گفتم نه چرا ناراحت شم.برداشت موبایلشو بهش زنگ زو.سعی کرد سر کارش بزاره اما امیر میدونست ماییم.یکم دیر برگشتم خونه.امیر گفت الان نوبت منه دوستتو سر کار بزارم.منم چیزی بهش نگفتم.بعدشم خوابیدم.نزدیکی یای صبح که بیدار شدم یه اسمس زدم به امیر دیدم بیداره.بهم گفت ببخشد دنیز میدونی که خیلی دوست دارم.من عذاب وجدان گرفتمو از این حرفا.فکر کردم چون چندتا اسمس زده اینجوری شده.گفتم اوکی بخشیدمت.صبح کلاس داشتم رفتم دانشگاه.ظهر بود که زنگ زدم به ارمغان.بهم گفت که چی یا بهش اسمس زده.خیلی ناراحت شدم اصلا باورم نمیشد.بعد که قطع کردم نشستم کلی گریه کردم.به امیرم گفتم دیگه اسمس نزن همه چی تموم شد.خیلی حالم بد شد انگار دنیا رو سرم خراب شده بود.کلاس داشتم بازنمیدونم کلاس رو چطوری گذروندم...عصر رفتم خونه.شب بود که اسمس زد دم در خونتونم بیا میخوام حرف بزنم .اگه نیای به جون خواهرم دیگه منو نمیبینی.رفتم....نشستم تو ماشینش اصلا نگاش نمیکردم.با سرعت رانندگی میکرد.اخرش یه جا نگه داشت شروع کرد به حرف زدن .کلی حرف زدیم.بخشیدمش.هی گفت بیا اسمس هارو بخون ببین من چیزی نگفتم و از این حرفا...

بهم گفت میدونم دوسم داری باور کن همون قدر که منو دوست داری منم تورو دوست دارم...

الان خونه ی دوست بابام تو اکسناردیم نزدیک لس انجلس...تا شب امیدوارم برگردیم.